سخت‌گير بود و هرگز راضى نمىشد حقّ مسلم كسى به ديگرى داده شود ، هر چند از دوستان وفادار او باشند ، بر خلاف دوران عثمان كه به عقيدهء همهء مورّخان هيچ حساب و كتابى در امر بيت المال نبود و سزاوار است اين سخن امام عليه السّلام سرلوحهء برنامهء همهء زمامداران و مسئولان اسلامى باشد و حقّ و عدالت را در بيت المال حتّى نسبت به نزديكان و اطرافيان خود رعايت كنند . از كلام بالا نيز استفاده مىشود كه عبد اللّه بن زمعه معرفت كاملى در حقّ امام عليه السّلام نداشت كه چنين تقاضايى كرد و نمىدانست كه امام عليه السّلام حتّى نسبت به برادرش عقيل همين‌گونه رفتار مىكند و گرنه چنين تقاضايى از امام نمىكرد . * * *